08 Oct

Potosí – Ποτοσί: Social Waste

Español:

Potosí, según Galeano, ha habido una de las ciudades más importantes y más habitadas del mundo. Su populación llegaba al mismo número que Londres, mayor que Madrid, o Sevilla. “Vale un Potosí” dicen en español hasta hoy en día para un artículo de valor. Dicen que con la plata que se ha exportado del Cerro Rico y ha partido para Europa, se pudiera haber construido un puente de plata desde Potosí hasta Madrid. Sin embargo, los obreros en las minas morían jóvenes. Hoy en día, Potosí es una ciudad fantasma. La plata se acabó y las viejas glorias se desvanecieron. Los obreros en las minas todavía buscan por pepitas de plata. Mueren antes de llegar a los 45 años.

Letra, presentación: Leonidas

Producción: Kostantis Papakonstantinou, Cristos

Yali tabur, tzouras:Kostantis Papakonstantinou

Guitarra eléctrica, guitarra clásica: Kostantis Papakonstantinou

Moog synthesizer, samples: Kostantis Papakonstantinou

Scratches: DJ Magnum

Bajo: Stelios

Artwork: Yanis Oikonomakis

Año: 2015

El domingo tuve un sueño raro

Se supone que estaba en el viejo Potosí

En una altura sobre los 4000 metros

No sé qué buscaba, dime tú, en el viejo virreinato de Perú

antes de ser la Bolivia de hoy

Mamitas y papachos de los antiguos tiempos

con la cabeza baja y callados no aguantaban bromas

y bajo la sombra del Cerro Rico

jugando aquel juego con las cuentas

en calles de plata y celdas sin luz

hablaban sobre el monte que devoraba a los hombres

Esconde en las entrañas, susurraban, el diablo

que los indígenas aquí llamamos Tío

Y del paraíso de los españoles, el incómodo,

mejor en el infierno y en la mina

Conquistadores, feudales y artistas

en las iglesias sacerdotes, fieles e implorantes,

plata, prostitutas, clandestinos arribistas

En los clubes, los jugadores jugaban sus vidas

Y después, como si estuviera en el actual

El Potosí de la pobreza y la penuria

Muchacho aquí ya no hay plata, me gritaban

En las minas de la muerte y la miseria

En una ciudad, en otros tiempos grande, desvanecieron

las glorias y las riquezas que había vivido antes

Y ya no más que unos gringos admiraban

los cuadros de Melchor Perez Holguín

Los clandestinos ya se escaparon

pero todavía en las minas mueren jovenes

Las prostitutas y los sumos sacerdotes

migraron

Y ni siquiera un grano de plata vas a encontrar allí

Pero toda esta historia como si me recordara

algo del destino de la plata y del oro

Y la campana del catedral cuando sonó

pareció a la de la iglesia de Ierissos

Extraño juego me jugaba el sueño

Te lo juro, no vuelvo a tomar  los Domingos

Con un truco mágico y además astuto

me quedé dormido en Potosí y me levanté en Chalkidiki*

 

*Se hace la coparación entre Potosí y Chalkidiki, ya que exactamente allí, durante los últimos años se dan derechos superiores a los explotadores de las minas de oro, canadienses, que a la vida, la salud y el medio ambiente.

 

Griego:

Το Ποτοσί, λέει ο Γκαλεάνο, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες και πολυπληθέστερες πόλεις του κόσμου. Είχε τον ίδιο πληθυσμό με το Λονδίνο, μεγαλύτερο από τη Μαδρίτη ή τη Σεβίλλη. “Vale un Potosi”, αξίζει ένα Ποτοσί, λένε οι Ισπανοί ακόμα και σήμερα για τα ακριβά αντικείμενα. Λένε ότι με το ασήμι που εξήχθη από το Cerro Rico και έφευγε για την Ευρώπη, θα μπορούσε να χτιστεί μια ασημένια γέφυρα από το Ποτοσί μέχρι τη Μαδρίτη. Οι εργάτες στα ορυχεία βέβαια πέθαιναν νωρίς. Σήμερα το Ποτοσί είναι μια πόλη-φάντασμα. Το ασήμι τελείωσε και τα παλιά μεγαλεία έσβησαν. Οι εργάτες τα ορυχεία ψάχνουν ακόμη για ψήγματα ασημιού. Πεθαίνουν πριν φτάσουν τα 45 τους.

Στίχοι, παρουσίαση: Λεωνίδας
Παραγωγή: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου, Χρήστος
Γυαλί ταμπούρ, τζουράς: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Ηλεκτρική κιθάρα, κλασική κιθάρα: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Moog synthesizer, samples: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Scratches: DJ Magnum
Μπάσο: Στέλιος
Artwork: Γιάννης Οικονομάκης
Έτος: 2015

 

Την Κυριακή είδα ένα όνειρο παράξενο
Ήμουνα λέει στο παλιό το Ποτοσί
Κάπου στα 4000 μέτρα υψόμετρο
Τι άραγε να γύρευα πες μου κι εσύ
Μες το παλιό virreinato του Περού
Πριν γίνει η σημερινή η Βολιβία
Mamitas και papachos του παλιού καιρού
Σκυφτοί κι αμίλητοι δε σήκωναν αστεία
Και κάτω από του Cerro Rico τη σκιά
Παίζοντας κείνο το παιχνίδι με τις χάντρες
Σε δρόμους από ασήμι κι άφωτα κελιά
Λέγαν για το βουνό που έτρωγε τους άντρες
Κρύβει στα σπλάχνα του ψιθύριζαν το διάβολο
Που εμείς εδώ οι ιθαγενείς τον λέμε Τίο
Κι απ’ τον παράδεισο των ισπανών τoν άβολο
Καλύτερα στην κόλαση και στο ορυχείο
Κονκισταδόρες φεουδάρχες και αρτίστες
Στις εκκλησίες ιερείς πιστοί και ικέτες
Ασήμι, πόρνες, τυχοδιώκτες αριβίστες
Στις λέσχες παίζαν τη ζωή τους χαρτοπαίχτες

Κι ύστερα λέει σα να βρέθηκα στο σύγχρονο
Το Ποτοσί της φτώχειας μα και της δυσχέρειας
muchacho εδώ “ya, no hay plata” μου φωνάζανε
στου θανατά τα ορυχεία και της μιζέριας
Στην άλλοτε μεγάλη πόλη ξεθωριάσανε
οι δόξες και τα πλούτη που είχε ζήσει πριν
και μόνο κάτι gringos τώρα πια θαυμάζανε
τους πίνακες του Melchor Pérez Holguín
Οι τυχοδιώκτες τώρα πια την κοπανήσανε
Μα ακόμα στα ορυχεία πεθαίνουνε νωρίς
Οι πόρνες κι οι αρχιερείς αποδημήσανε
Και ούτε κόκκο ασήμι εκεί πια δε θα βρεις
Μα όλη αυτή η ιστορία σα να μου θύμισε
Κάτι απ’τη μοίρα του ασημιού και του χρυσού
Και του Καθεδρικού η καμπάνα όταν ήχησε
Έμοιαζε με της εκκλησίας της Ιερισσού
Παράξενο παιχνίδι μου ‘παιξε το όνειρο
Στο ορκίζομαι δεν ξαναπίνω Κυριακή
Με κάποιο κόλπο μαγικό μα και παμπόνηρο
Κοιμήθηκα στο Ποτοσί και ξύπνησα Χαλκιδική


Si quieres saber sobre los corrientes de la música griega, descúbrelo todo en Mi Mundo Griego

 

Siguenos en las Redes Sociales

One thought on “Potosí – Ποτοσί: Social Waste

  1. Pingback: Potosí – Ποτοσί: Social Waste — Aprendizaje de griego moderno | rererebloguer

Leave a Reply